سفارش تبلیغ
صبا
مردم دنیا در کار دنیا دو گونه‏اند : آن که براى دنیا کار کرد و دنیا او را از آخرتش بازداشت ، بر بازمانده‏اش از درویشى ترسان است و خود از دنیا بر خویشتن در امان . پس زندگانى خود را در سود دیگرى دربازد . و آن که در دنیا براى پس از دنیا کار کند ، پس بى آنکه کار کند بهره وى را از دنیا بسوى او تازد ، و هر دو نصیب را فراهم کرده و هر دو جهان را به دست آورده ، چنین کس را نزد خدا آبروست و هر چه از خدا خواهد از آن اوست . [نهج البلاغه]

شعر

ارسال‌کننده : قاسم رحمانی در : 92/10/25 6:29 عصر

از گوشه ی میخانه برونم خواندند

یک جام تهی بر می نابم راندند

ساقی تو که از اهل جفا معذوری

از جاهلی و خبط و خطایش دوری

گو بر من عاشق به کدامین جورم

گشتند سوا صبر و صفا از دورم

اکنون که به سر منزل او راهی نیست

گو بر من مجنون که گناهم در چیست




کلمات کلیدی :